La vie n'est pas un chocolat

Stadhuis Den Haag, 3 uitvoeringen op 22 juni 2000.

Door de immense binnenplaats met galerijen en loopbruggen is het Haags stadhuis een uitgelezen locatie voor een ruimtelijke compositie. Het publiek bestond hoofdzakelijk uit toevallige passanten en mensen in de rij voor een loket. Een grote groep dansers was undercover tussen de bezoekers. Deze situatie gaf het geheel meer het gevoel van een toevallige gebeurtenis dan een georganiseerd evenement. De verbondenheid van geluid en ruimte, en de mix van dansers met gewone mensen, zorgde dat er een eenheid ontstond waar je als bezoeker in opgenomen werd.