Over ’t IJ Festival Amsterdam, juli 2005

Bij de kassa van Over ’t IJ Festival kregen de bezoekers een dichte envelop met een nummer en een tijd hierop vermeld. Zij mochten deze niet open maken en moesten zich op het aangegeven tijdstip melden bij het schip ‘Blommendall’. Daar werd het publiek opgevangen door een strenge dame die iedereen in een rij tegen de reling aanzette en beval alle tassen en jassen in een bak te deponeren.
Één voor één konden mensen zich binnen inschrijven, werden hun namen genoteerd in de computer en moesten zij het inschrijfformulier uit de envelop invullen. Vervolgens begon, met een kopje lauwe koffie, Russische top-40 muziek op de achtergrond en een onbeleefde koffiedame, het wachten…….

De dokter haalde telkens twee, voor elkaar onbekende, mensen voor een quasi-medische test. Zij ontvingen een genummerde overall en dienden zich om te kleden. Hierbij werd nadrukkelijk gezegd alle eigen kleding uit te doen alvorens de overall aan te trekken. Een tweede medische keuring, waarbij de oren werden schoongespoten, het haar ontluisd en de voeten gesopt, volgt. Geheel murw van de heftige intake kwam het publiek aan bij de wasvrouw. Haar man was één van de opvarenden van de Kurks en haar verhaal in ontluisterend. Andere vrouwen met vergelijkbare verhalen volgden.
In kleine groepjes werd het publiek na een uur in een roeiboot overgebracht naar de onderzeeër. Daar werden zij opgevangen door de kapitein die hen op weg hielp. Één voor één daalden de bezoekers vanaf de voorpunt af in de buik van het schip en werden daar opgevangen door de eerste slachtoffers die koortsig op de britsen lagen. Op de route door de onderzeeër kwam je in ieder compartiment een acteur tegen die zijn monoloog speciaal voor jou hield.
In de boot was het donker, soundscapes zorgden voor subtiele klanken, bewegende lampen voor een gevoel van deining en acteurs hielpen de mensen hun weg te vinden. Vaak was er fysiek contact tussen acteurs en publiek. Je werd aangesproken, meegenomen, opgetild, veilig weggestopt en aangekeken. In de tekst zat een geleidelijke ontwikkeling van rationaliteit en realisme naar berusting, fantasie (geur van rijk eten), droom (tekst met ijle muziek) en uiteindelijk hallucinatie.
Wanneer er geen woorden meer waren, was je slechts omgeven door vluchtige beelden uit een lang vergeten jeugd, en veranderde de duistere, stalen omgeving in een lichte en heldere gewichtloze sfeer. Een koor hielp je de weg bovendek te vinden en de roeiboot al wachtte om je terug te brengen naar de kade. Daar voelden je kleren weer fris en gestreken aan. Een terloopse ontmoeting met een achtergebleven vrouw die je wees op de ondergaande zon terwijl je je omkleedde in het ruim. Je was vrij om langer te blijven of huiswaarts te keren.

Er zijn nog echte Kursk t-shirts verkrijgbaar in verschillende maten à 10 euro. Voor verkoop en informatie kun je een email sturen aan of bellen met ons kantoor: 020-6175555.

Onder 'publieksreacties' vindt u tal van reacties uit het logboek van Kursk!

“Het is niet toegestaan zonder toestemming van de fotograaf de foto’s elders te gebruiken. Neem hiervoor contact op met ”.